BROKEBACK MOUNTAIN
"Broukback Mountain" ou "as diferentes formas de vivir enamorado". Así interpreto eu o que sen dúbida é o filme do ano, xa sexa por bo, por malo ou pola popularidade que acadou. Os vaqueiros de Ang Lee quedáronse sen o merecido Oscar para Jack Gillenhaal (Jack Twist) e á mellor película, este último arrebatado por "Crash", un filme interesante pero que non lle fai sombra.
Un sentimento universal invade a dúas persoas que o aceptan con actitudes opostas e criterios diferentes. As dúas o sinten por igual, coa mesma forza, pero deciden vivilo de xeito distinto. O espectador presencia como a forma de vivir o amor dunha delas afecta á outra e viceversa, pero eles non o perciben e ese egocentrismo sentimental é o que condiciona toda a historia.
Como a vida mesma... dúas persoas namoradas que non pensan en como afecta á outra o seu modo de vivir ese amor.
Ennis del Mar tarda en asumir que se namorou de Jack pero acaba por facelo, sen embargo nunca terá o valor suficiente para facer o que realmente quere: compartir a súa vida con el. Os prexuizos sociais, que el mesmo ten pero contra os que loita porque o amor é máis forte, atemorizan a un Ennis que decide vivir como se fose heterosexual e sendo feliz unicamente nos encontros furtivos con Jack Twist.
A súa decisión de vivir así repercute non só nel, senón, e sobre todo, na outra persoa, que non é capaz de asumir que nunca poderá ter unha vida ao lado de quen ama.
Ese é Jack, que dende un comezo acepta o que Ennis esperta nel e está disposto ao que sexa para ter unha vida xuntos, pero a decisión de Ennis condiciona a súa vida véndose obrigado a vivir como non quere, e a buscar o amor onde non existe para rematar por comprobar que só pode ser feliz con el. Esta triste conclusión sumérxeo nunha frustración tal que acaba por ceder aos desexos de Ennis, con todo o que iso conleva: ser infeliz toda a súa vida a cambio de pequenos instantes de amor.
